Σύνταγμα 7/11

Αν μου επιτρέπεται από τους διαχειριστές της ομάδας, να πω τη γνώμη μου για τη χθεσινή συγκέντρωσή μας.

Διακρίνω μία μικρή απογοήτευση από ορισμένους. Κατά τη γνώμη μου ΚΑΚΩΣ και το εξηγώ.

Πρώτα οι Συνθήκες…

Αν συνυπολογίσουμε ότι:

Στην ομάδα ανήκουν 7500 μέλη, από τα οποία τα μισά και πλέον είναι περαστικοί που είδαν φως και μπήκαν, ένας μεγάλος αριθμός μπαίνουν στο φόρουμ μόνο και μόνο για να κάνουν ερωτήσεις γιατί απλά βαριούνται να διαβάσουν…

Η συγκέντρωση έγινε σε μια ουδέτερη περίοδο (χωρίς να λήγουν ημερομηνίες άμεσα)

Η προσπάθεια της ομάδας δεν στηρίχθηκε καν από τις υπόλοιπες ενώσεις β’θμιες κλπ

Δεν υπήρχε καμία προβολή από τα ΜΜΕ

Υπάρχουν ακόμη και σήμερα «συνάδελφοι» που διαφημίζουν ότι τηρούν βιβλία για 20 ευρώ

Η κοινωνία μας άρα και ο κλάδος μας υποφέρει και όσο πιο πολύ υποφέρει ο λαός ΔΥΣΤΥΧΩΣ ανθίζουν περισσότερο συμπεριφορές ωχαδελφισμού, ατομισμού και αδιαφορίας για το κοινό καλό. Επίσης η απογοήτευση του λαού ευνοεί την αδιαφορία.

Το γεγονός ότι τις τελευταίες μέρες υπήρξε μία ακατανόητη φιλολογία για τους πόρους της ομάδας τους υποκινητές κλπ. Η συνηθισμένη τακτική λασπολόγων…

Το γεγονός ότι επίσημα ο κλάδος εκπροσωπείται (επίσημα ακόμη) από την ΠΟΦΕΕ

Η συγκέντρωση… και τα κέρδη της.

Κάτω λοιπόν απ’ αυτές τις συνθήκες οργανώθηκε και πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση. Το γεγονός ότι μαζεύτηκαν συνάδελφοι απ’ όλη την Ελλάδα είναι κίνητρο και οδηγός για όλους μας.

Ότι ενημερώσαμε (όσο το καταφέραμε) τους πελάτες μας , τους φίλους μας, τους γνωστούς μας  ότι ο αγώνας μας δεν είναι μόνο κλαδικός, αλλά αποσκοπεί στη δικαιότερη φορολόγηση, τη κατάργηση νόμων ληστρικών κλπ. Αποτινάξαμε από πάνω μας ένα μέρος της άποψης που έχουν πολλοί ότι οι λογιστές είμαστε ευνοημένοι από τις συγκυρίες.

Κέρδος επίσης αποτελεί το γεγονός ότι ο κλάδος μας μέτρησε (κάτω από αυτές τις συνθήκες) τις δυνάμεις του, είδαμε τους φίλους μας, ξέρουμε καλύτερα ποιοι μας περιμένουν στη γωνία.

Και τώρα, τι;

Συνεχίζουμε την προσπάθεια για ακόμη καλύτερη ενημέρωση του κόσμου για το τι τον περιμένει, καλύτερη ενημέρωση στους νεότερους συναδέλφους, καλύτερη ενημέρωση σε όλους για τους σκοπούς της ομάδας. Αισιοδοξία και προσπάθεια. Επαγρύπνηση και συνέχεια της προσπάθειας.

Ένα πολύ μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ και ένα πολύ μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στους εμπνευστές της όλης προσπάθειας, επίσης και στους συναδέλφους από την επαρχία που βρέθηκαν χθες στους δρόμους.

Αισιοδοξία, την επόμενη φορά θα είμαστε και σοφότεροι και δυνατότεροι και περισσότεροι.

Ευχαριστώ για τη δυνατότητα που μου δίνετε να εκφράσω τις απόψεις μου και για το χρόνο σας.

Καλή δύναμη.

 

Σύνταγμα 7/11

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΜΟΥ

Ο δικός μου Βασιλιάς είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ. Κοντεύει τους 120 πόντους.
Ο δικός μου Βασιλιάς είναι γλυκός, πολύ γλυκός. Τόσο γλυκός που αν έχω έστω και μια σταλιά από το περίσσευμά του νοιώθω υπέροχα.
Ο δικός μου Βασιλιάς χαμογελάει συνεχώς.
Ο δικός μου Βασιλιάς είναι πολύ όμορφος.
Ο δικός μου Βασιλιάς είναι γρήγορος σαν τον άνεμο.
Ο δικός μου Βασιλιάς γελάει πολύ δυνατά.
Ο δικός μου Βασιλιάς είναι μάγος. Μπορεί με μία του κίνηση να με κάνει ευτυχισμένο, με ένα γέλιο του καλύτερο άνθρωπο, με ένα του δάκρι να με ταξιδέψει. Ξέρει και άλλα πολλά μαγικά ο Βασιλιάς μου. Ξέρει να ρίχνει τη σβούρα του τόσο καλά που δε σταματάει να γυρίζει ποτέ, ξέρει να ζωγραφίζει απίστευτα ρομπότ, τραγουδάει υπέροχα. Ξέρει να κάνει ποδήλατο με δύο ρόδες, ξέρει να σουτάρει την μπάλλα όπως τη σουτάρουν οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές του κόσμου. Με ένα φου μπορεί να εξαφανίσει όλα τα σύννεφα. Α και το καλύτερο κόλπο του: μπορεί με μια αγκαλιά του να με γιατρέψει απ” όλες τις αρρώστιες του κόσμου.
Ο δικός μου Βασιλιάς διηγείται τις καλύτερες ιστορίες. Έχει τον τρόπο να χωρέσει έναν δυνόσαυρο, ένα ελικόπτερο, τρεις ανθρώπους στο ίδιο αυτοκίνητο. Δεν ξέρω πως, αυτός όμως ξέρει.
Ο δικός μου Βασιλιάς γνωρίζει τα πάντα. Κάθε μέρα μαθαίνω και κάτι καινούριο απ” αυτόν. Μαθαίνω να ισορροπώ στο τεντωμένο σχοινί, μαθαίνω να τολμώ, μαθαίνω πως να χρωματίζω τις δυσκολίες, μαθαίνω να χαμογελάω, μαθαίνω να λέω «κι αυτό θα περάσει…», μαθαίνω να βλέπω τους γύρω μου κατάματα, μαθαίνω τι σημαίνει «λαχτάρα», μαθαίνω να σκέφτομαι τα ασήμαντα, μαθαίνω να εκτιμώ τα απλά, μαθαίνω να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος.
Ο δικός μου Βασιλιάς με κάνει να νοιώθω σημαντικός. Μου δίνει δύναμη, τόση δύναμη που μπορώ να ανέβω στην κορυφή του βουνού με μιά ανάσα, να μπαίνω μέσα στη φωτιά και να μη καίγομαι, να πετάω ψηλά μέχρι τον ουρανό και πιο πάνω. Τόση δύναμη που και τα αδύνατα να γίνονται δυνατά.
Ο δικός μου Βασιλιάς είναι μοναδικός. Χωρίς να κάνει κάτι, κάνει την κάθε στιγμή διαφορετική.
Ο δικός μου Βασιλιάς είναι δύο. Ήρθαν μαζί… είναι αχώριστοι, είναι διαφορετικοί. Η πρώτη μας συνάντηση παραμένει η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου. Είναι η αγάπη μου τόση που δε χωράει μοιρασιές, γι αυτό και οι δύο μου Βασιλιάδες στα μάτια μου, στην ψυχή μου θα είναι πάντα ένας.
Ο δικός μου ο Βασιλιάς είναι ο Βασιλιάς που κάθε πατέρας θα ήθελε να έχει.

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΜΟΥ